ปีที่ 3 ฉบับที่ 957 ประจำวันเสาร์ที่ 26  เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543

วิวาทะ

เมื่อศิลปินตวัดพู่กันข้ามหัวพระพิพิธธรรมสุนทร

ห่างหายไปพอสมควรกับพื้นที่แห่งนี้ "วิวาทะ war of world" หลายท่านบอกว่า "โซตัส" ถอดใจไปแล้ว ขอยืนยันว่า ไม่มีอะไรในกอไผ่อย่างที่คิด และยังมีความมุ่งมั่น ที่จะทำงาน ตรงนี้ต่อไป อีกจุดหนึ่ง ซึ่งผมเคยกราบเรียนไปแล้ว กรณีมีคนว่างงานกลุ่มหนึ่ง นำหัวคอลัมน์วิวาทะ ไปดัดแปลงแก้ไขข้อความจนผิดเจตนา ขอให้รับทราบโดยทั่วกันว่า เอกสาร เหล่านั้น มีที่มาที่ไปจากผู้ไม่หวังดีต่อนสพ.พิมพ์ไทย

ครับ ยังคงยืนยันเหมือนเดิม และกล้าพูดได้เลยว่า "ขบวนการล้มล้งพุทธ" ยังคงปฏิบัติการท้านรกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

และพระดี ๆ จะต้องถูกสาดโคลน ใส่ร้ายป้ายสีอีกมาก โดยเฉพาะพระที่มีชื่อเสียง เป็นที่นับหน้าถือตา พูดง่าย ๆ ก็คือ พระที่ได้รับความศรัทธาจากพุทธศาสนิกชน จะถูกจับตา เป็นเป้าโจมตีเป็นกรณีพิเศษ

ไม่ใช่เรื่องที่กุขึ้นมา เพื่อที่จะขายข่าว เหมือนสื่อจัญไร บางฉบับนิยม

พระแท้ พระสุปฏิปันโน กำลังถูกท้าทายจากอำนาจฝ่ายต่ำ หรือ "เดรัจฉานวิชชา" 

ไม่อยากจะเชื่อ ถึงวินาทีนี้ ประตูนรกกำลังจะเยือกเย็นลง และถึงเวลาที่จะปลดปล่อยวิญญาณแห่งความชั่วร้ายออกมาท่องยุทธภพอีกครั้งหนึ่ง หลังปีศาจร้ายก้มหน้าก้มตา ชดใช้กรรมชั่วอยู่ในอเวจีอันเร่าร้อน มาชั่วกัปป์ชั่วกัลป์

สื่อมวลชนที่ประกาศตัวเป็นหมาเฝ้าบ้านให้กับคนในสังคม เป็นฐานันดรที่ 4 นิยมชมชอบที่จะเลือกเอาความโฉดเขลา ความปรารถนาลามก ของผู้แอบนำเอาผ้ากาสาวพัตร ไปครองหลอกลวงชาวโลก

วันดีคืนดีเราจึงได้เห็นพาดหัวข่าวตัวไม้ว่า พระชั่วลวงสาวขืนใจ พระชั่วเมายาม้า สมีเล่นไพ่

โดยเฉพาะการจัดฉาก เพื่อให้ได้ภาพแห่งความอัปยศ เสมือนหนึ่งเป็นการตอกย้ำวงการพระพุทธศาสนาว่า กำลังเข้าสู่ยุคมืด ยุคแห่งความเสื่อมถอย

ภาพชายหนุ่มนุ่งผ้าเหลืองอย่างเรียบร้อย มือประคองไพ่นั่งล้อมวง ผมขอบอกได้เลยว่า ภาพที่สื่อมวลชนฉบับนั้น เสนอเป็นภาพของการจัดฉากทั้งสิ้น โดยความร่วมมือร่วมใจ ของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ร่วมจับกุม

หากคิดถึงความเป็นจริงที่เกิดขึ้น เป็นไปไม่ได้เลย ที่พระปลอมจิตลามก โดยร่วมวงเล่นไพ่ จะต้องครองจีวรงดงามเช่นนั้น ซ้ำเนื้อหาในข่าว ที่บรรยายถึงบรรยากาศระหว่าง การจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก็พอจะนึกออกแล้ว่า วุ่นวายสับสนเพียงใด ฆราวาส นั่งร่วมเล่นไพ่กับพระปลอม ต่างวิ่งหนีกระจัดกระจาย

แต่สื่อมวลชนฉบับนั้น กลับได้ภาพพระภิกษุที่ครองผ้าเรียบร้อย นั่งเล่นไพ่กับฆราวาสอย่างเงียบสงบ เสมือนหนึ่งนั่งทำพิธีกรรมที่มีความศักดิ์สิทธิ์

ภาพการทั้งหมดที่เกิดขึ้น จึงเป็นเรื่องของการ "จัดฉาก" เพื่อให้ได้มาซึ่งภาพแห่งความอัปยศ และต้องการที่จะขายข่าว-ภาพแบบไร้ความสามัญสำนึกโดยแท้

พระดีกำลังจะถูกทำลาย ยุทธการปลาเน่าตัวเดียว แต่เหม็นไปทั้งข้อง กำลังถูกหยิบยกมาเป็นเหตุผลในการขจัดพระดีพระแท้

ล่าสุดสถานการณ์แห่งการทำลายล้างพุทธ ดังกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้ง (ครั้งนี้ เป็นการประสานของกลุ่มสื่อกลุ่มเดียวกับกลุ่มที่เอาผู้เฒ่าปากเปราะ ส.ศิวรักษ์ ออกรายการทีวีชี้หน้าด่า หลวงเตี่ย) ต่างกันเห็นจะเปลี่ยนจากสื่อทีวีเป็นสื่อวิทยุ

เอฟเอ็ม 107.0 เมกะเฮิรตซ์ มี "เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง" ดำเนินรายการ จับพระพิพิธธรรมสุนทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์ฯ ออกอากาศประลองยุทธกับ "เฉลิมชัย โฆษิตพัฒน์" ศิลปิน ภาพจิตรกรรม ถล่มท่านเจ้าคุณพระพิพิธธรรมสุนทร เป็นแบบไม่ยั้งปาก ด้วยข้อหาท่านเจ้าคุณนำศิลปินชาวอเมริกัน "ไบรอัน แบร์รี่" วาดภาพทับภาพกอบัว ที่บานประตูศาลา วัดสุทัศน์ฯ

มีประเด็นใหญ่ก็คือ ท่านเจ้าคุณไม่มีความรู้ด้านศิลปะ และมีความผิดมหันต์ที่นำเอาศิลปะคนละเหล่าเผ่ากอ มาผสมผสาน โดยรายการได้เปิดสายรับฟังความคิดเห็น จาก ประชาชนทางบ้านตามสูตร สรุปไม่เห็นด้วยกับท่านเจ้าคุณที่ทำลายศิลปะแบบไทย ๆ

พร้อมเสียงต่อว่าต่อขานว่า .. วัดสุทัศน์ฯ ไม่ใช่ของเจ้าอาวาส หรือรองเจ้าอาวาส แต่เป็นสมบัติของชาวพุทธทุกคน

ให้มันได้อย่างนี้ซิวะ ประเทศชาติถึงได้เจริญแบบแคระแกนอย่างนี้ 

ผมมีคำถามว่า หน้าที่ของศิลปินคืออะไร?

หน้าที่ของพุทธบริษัท 4 คืออะไร?

และหน้าที่ของสื่อมวลชนคืออะไร?

โดนส่วนตัวผมยอมรับว่า ไม่เคยมีความรู้เรื่องงานศิลปะลึกซึ้ง พอที่จะบรรยายน้ำลายท่วมปากเหมือนอย่าง "เฉลิมชัย" ผมไม่สนใจดอกว่า ไอ้สีดำมันจะแสดงความรู้สึกอย่างไร รู้อย่างเดียวว่า มันแทนความรู้สึกของคำว่า อวิชชา ความมืดมน ไร้แสงสว่างกระมัง

โง่ไปหรือเปล่าครับ "เฉลิมชัย" ตอบผมที

เอาอย่างงี้ดีไหม หากผมอยากจะเป็นศิลปิน ก็จัดแจงหาวัสดุ อุปกรณ์ สีดำ กับกระดาษขาวแผ่นใหญ่ ๆ สัก 1 ใบ เอาส้นตีนลงไปแกว่งในอ่างสีดำ จากนั้น ก็เอาฝ่าตีน ประทับลง บนผืนกระดาษขาว

ได้ภาพสวยสดงดงามในความรู้สึกศิลปินหรือไม่ ผมไม่สนใจ เมื่อได้ภาพที่พอใจแล้ว ก็จะเอาภาพวิจิตรนั้นไปใส่กรอบ เขียนบายไลน์ชื่อแซ่ของศิลปินลงไป เริ่มเปิดประมูล สนนราคาภาพละ 1 แสนบาท ในงานแกลอรี่ ณ โรงแรมหรู 8 ดาว

มันจะเป็นศิลปะ หรือศิลปินกับเขาได้หรือไม่?

ผมไม่สนใจหรอกว่า จะเป็นอย่างไร แต่ขอบอกแบบไม่กลัวอาจารย์ใหญ่แห่งศิลปะโกรธ ทุกครั้งที่เห็นหน้าของท่าน ผมรู้สึกคันบริเวณเบื้องล่าง และงงทุกครั้งกับศิลปะที่บรรเจิด หารู้จบไม่ของท่าน

ได้โปรดเถอะครับ อย่าดูหมิ่นพระดี ๆ ที่พุทธศาสนิกชนศรัทธากราบไหว้เลยครับ พระท่านก็คือพระ วัดก็คือวัด ไอ้จิตรกรเอาเวลาไปทำอะไรกันอยู่เล่า จึงปล่อยให้วัดมีแต่พระ พอมีปัญหา ก็แหกปากจะเป็นจะตายกันให้ได้

ขอทีเถอะครับ คงไม่ต้องเอา .. พู่กันอุดปากกันนะพ่อศิลปินคนนอนเป

โซตัส


[หน้าหลัก][สหัสวรรษ][วิวาทะ]

1