<100
<Артыкулы <Змест |

20. Што такое Крэўская
вунія?
Крэўская вунія —
гэта пагадненне паміж Вялікім Княствам
Літоўскім і Польскім Каралеўствам, ажыццёўленае
ў 1385 годзе. Паводле ўмоваў Крэўскай вуніі,
выгадных і для Беларускага
гаспадарства, Польшча ўступала з ім у хаўрус, а яе
гаспадаром абвяшчаўся наш вялікі князь.
Пайсці на гэта палякаў прымусілі цяжкія
абставіны. Найперш — экспансія з боку немцаў,
як'ія няспынна каланізавалі польскія тэрыторыі.
Да сярэдзіны XIV стагоддзя Попьшча не толькі
страціла Сілезію, Памор'е ды іншыя землі, была
адрэзаная ад мора, але і стаяла перад
небяспекай поўнага анямечання. Дый з боку
моцнага Беларускага гаспадарства над Польшчай
заўсёды вісела пагроза, пацвярджэнне чаму —
пераможныя ваенныя паходы Альгерда ў 1376 годзе і
Ягайлы (Якава) у 1383—1384 гадах.
Каб не страціць сваёй дзяржаўнасці і не загінуць
цалкам, палякі і вымушаны быпі пайсці на хаўрус з
Вялікім Княствам. 14 жніўня 1385 года паслы з
Попьшчы прыехалі ў Крэва (цяпер мястэчка ў
Смаргонскім раёне) — рэзідэнцыю нашага вялікага
князя і папрасілі яго стаць іхным гаспадаром.
Ягайла пагадзіўся. Ён ажаніўся з Ядзвігай і
пераехаў у Польшчу, прызначыўшы сваім намеснікам
у Вялікім Княстве Скіргайлу (Івана).
Варта зазначыць, што пазней, у XV—XVII стагоддзях,
на падставе сфабрыкаванага палякамі дакумента,
што выстаўляўся імі як арыгінал Крэўскага
пагаднення, у гістарычнай літаратуры (напачатку,
вядома, польскай) запанавапа процілеглая думка —
пра нібыта ўваходжанне Вялікага Княства ў склад
П о л ь ш ч ы.
Сфальсіфікаваны тэкст абавязацельства Ягайлы
нагадвае акт безагаворачнай капітуляцыі.
Недарэчнасць яго відавочная: за гонар ажаніцца з
Ядзвігай і насіць тытул караля Польшчы Ягайла
нібыта абяцаў аддаць на патрзбы палякаў
дзяржаўны скарб Вялікага Княства, заплаціць 200
тысяч флорынаў Вільгельму Аўстрыйскаму за
адмову ад шлюбу з Ядзвігай (гэта сума, за якую
тады можна было купіць цэлую дзяржаву!) і ўвогуле
ліквідаваць Вялікае Княства, далучыўшы
яго да Польшчы, і г. д.
Меркаванне пра тое, што вядомы акт Крэўскага
пагаднення сфальсіфікаваны, пацвярджаецца
далейшым ходам гісторыі. Так, у прывілеі Ягайлы,
выдадзеным у 1387 годзе, гаворыцца пра поўную
дзяржаўна-палітычную незалежнасць Беларускага
гаспадарства. Дый у Востраўскім пагадненні 1392
года і Віленска-Радамскім акце 1401 года,
падпісаных неўзабаве пасля Крэўскай вуніі,
нічога не сказана пра інкарпарацыю Княства ў
склад Польшчы.
Пазней, пад час Любпінскага Сойму 1569 года, нашы
паслы шматразова ўказвалі на падробленасць
вядомага акта Крэўскага пагаднення, які палякі
скарыстоўвалі ў якасці «гістарычнага аргумента»
для абгрунтавання сваіх захопніцкіх дамаганняў
у пазнейшыя часы.
--------------------
Рэкляма
__________________________________________________
(с) Вэбмайстар: Сьцізорык. Менск. 2001 |
|