Part..2
----เที่ยวบินขากลับของmegumiไม่นานก็ถึงท่าอากาศยานtokyo
แทบจะทันทีที่ก้าวลงมาจากเครื่อง
เสียงมือถือของเจ้าหล่อนก็ดังขึ้นทันที
"โหล!"
เธอพูดด้วยน้ำเสียงห้วนสุดจะห้วน
ก้อคนมันกะลังเดือดนี่หน่า...
"เอ่อ..นั่นmekkiซังใช่ไหม?"เสียงคุ้นหูจากปลายสายพูดมา
"อ้าว..คุณพ่อหรือคะ"
น้ำเสียงอวดดีเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นจ๋อยสนิท..พ่อผัวตูเองนี่หว่า...
"นี่พ่อกับแม่มารอพวกเธอสองคนนานมากก...จนต้องกลับมาโรงแรมแล้วนะ
พวกเธออยู่ทีไหนกัน"
"เอ่อ...."หญืงสาวเริ่มอึกอัก
ไม่รู้จะพูดอย่างไรให้น่าฟังดี
"ว่าไง?"เสียงปลายสายถามย้ำกลับมา
"คือว่า...เอ่อ..haidoเค้า..เค้า..ขึ้นเครื่องผิดไปไหนก็ไม่รู้ค่ะ"
"ห๊า!!!!!...แล้ว..แล้วพวกเธออยู่ที่ไหนกันเนี่ย"
ผู้เป็นพ่อแทบลมจับ
เมื่อได้ยินคำตอบที่คาดไม่ถึง
"หนูกลับมาญี่ปุ่นแล้วค่ะ.."
"เฮ้อ..ก็ดี
ไหนขอพ่อพูดกับเจ้าhidetoหน่อยซิ"
"แต่...haidoเค้าไม่ได้กลับมาด้วยค่ะ"
เธอตอบเสียงเบา
แทบจะเป็นกระซิบ
"ว่าไงนะ!!!!!!...แล้วลูกชายชั้นเค้าอยู่ที่ประเทศอะไรหา!
megumi"
"หนู....หนูไม่ทราบค่ะ.."
"นังโง่งงงงงงง....ชั้นมีลูกชายคนเดียวนะโว๊ย!!...megumi
เธอกลับไปที่ๆเธอมาเลยนะ
ไปพาลูกชายชั้นกลับมา
ถ้าลูกชายชั้นเป็นอะไรไป
ชั้นจะฟ้อง!
จะเอาเรื่องเธอให้ถึงที่สุดแน่!"
วาที่พ่อตาโกรธสุดขีด
ตะคอกกลับใส่โทรศัพท์
หัวใจแทบจะวาย
เมื่อได้รับคำตอบที่แสนจะส่อถึง
iq ของว่าที่ลูกสะใภ้
----
เสียงที่โหวกเหวกลั่นมา
นั้นดังจนแก้วหูแทบแตก
ผู้รับฟังยกหูโทรศัพท์ออกห่างแทบไม่ทัน
-----
mekkiกดทิ้งสายโทรศัพท์
เดินไปยังช่องขายตั๋ว
ปากก็บ่นอุบอิบ
คิ้วขมวดจนแทบจะผูกเป็นเงื่อน
'ไอ้hyde แก...ทำไมชั้นต้องมาออกค่าตัวเครื่องบินโดยใช่เหตุตั้งสองเที่ยววะ..(เที่ยวแรกhydeออกให้)
มันไม่ใช่ตั๋วรถเมล์นะโว๊ยจะได้ถูกๆ...วู๊ย..ถ้ามันไม่หล่อ
รวย ดัง อนาคตไกลนะ
ตูไม่คบด้วยร็อก
เวลาเดินคู่กันทีไร
มีแต่คนทักว่ายังกะแม่ลูก
แถมโดนนินทาว่าหน้าแก่กว่ามันอีก'
...ถ้า hydeได้ยินความในใจของนางในหัวใจเขาล่ะก็...คงถอนหมั้นแทบไม่ทันเลยทีเดียว-----
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
----ทางด้านของhyde
"อือ...."ชายหนุ่มครางเสียงทุ้มเบา
แต่นั่นก็พอจะทำให้คนที่เฝ้าเขาอยู่ได้ยิน
"ฟื้นแล้วเหรอคะน้อง"
เสียงใสของหญิงสาวตรงหน้าถามกลับ
"คุณ?????..."ชายหนุ่มมองหญิงตรงหน้าอย่างฉงน
"อ้าวเป็นคนญี่ปุ่นด้วยเหรอเนี่ย"
"คุณเป็นใคร??
นี่ที่ไหน??"เขารีบยันตัวลุกขึ้นจากเตียง
"พี่เป็นแอร์โฮสเตร์ทของการบินไทยค่ะ
แล้วนี่บ้านพักพี่เอง
หนูเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนเหรอคะ?"
เธอตอบข้อสงสัยพลางส่งยิ้มสยามให้
"นักเรียนอะไร???
แล้วแฟนผมล่ะ?"
"พี่เห็นน้องมาคนเดียวนี่คะ
แล้วนี่
เป็นเด็กเป็นเล็กมีแฟนแล้วเหรอ"
--คำตอบที่ฟังไม่เข้าหูนี้
ทำให้เส้นความอดทนของชายหนุ่มแทบจะขาดออกจากกัน---
"เด็กเดิกบ้าบออะไรกันคู้ณณณณณ
นี่! ปีนี้ผมจะ33แล้วนะโว๊ย!"
"กระเป๋า
สัมภาระของผมล่ะ
อยู่ไหน!!"
เขามองหามันไปรอบๆ
เงินสดและบัตรเครดิตทั้งหมดอยู่ในนั้น
--หญิงสาวตกใจเล็กน้อยกับท่าทีที่ดูก้าวรร้าวขึ้นในทันทีของชายหนุ่ม
จึงรีบกุลีกุจอไปเอากระเป๋ามาให้ในทันที--
"ขอบคุณที่ช่วยผม
ลาล่ะ"hydeรีบดึงกระเป๋ามา
เปิดดูข้าวของ
เมื่อเห็นว่าทั้งหมดยังอยู่ครบก็โล่งใจเป็นที่สุด
จึงรีบวิ่งออกจากบ้านของหญิงสาว
ไปเผชิญชีวิตในดินแดนเมืองยิ้มตามลำพัง....
----Hyde
เดินไปเรื่อยๆตามทาง
หลังจากเค้าเดินจากที่อยู่ของสาวแอร์คนนั้นแล้วซึ่งเป็นคอนโดกลางใจเมือง
"ที่นี่มันที่ไหนว่ะ"
hyde บ่น
แต่เมื่อเห็นป้ายที่เป็นภาษาญี่ปุ่นเขียนว่า
'พัฒน์พงศ์' จึงนึกได้
"เอ
ตรงนี้เคยมาซื้อของกับเทตจังนิ
มันก็ไม่ไกลจากที่พักเดิมเท่าไร
เอโรงแรมนั้นมันชื่อไรนะ"
ว่าแล้วก็รีบหยิบนามบัตรของโรงแรมนั้นขึ้นมาแล้วเรียกแท๊กซี่ไปโรงแรมที่ว่าทันที
"อย่างน้อยคืนนี้กูก็มีที่พักแล้วล่ะนะ
เดี๋ยวค่อยหาโทรศัพท์โทรไปบอกพ่อกับแม่ที่หลังก็แล้วกัน"
(โทรศัพท์ของhydeอยู่ที่เมกุมิ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
----"ฮัลโหล
พ่อครับ ผมเองนะ" hydeต่อสายโทรไปหาพ่อแม่ที่L.A.ทันที
ที่ถึงที่พักแล้ว
"hideto แกอยู่ที่ไหน?"
เสียงเหี้ยม+ความเป็นห่วงของพ่อมาตามสาย
"อยู่เมืองไทยครับพ่อ
อยู่โรงแรม...นี้แหละ"
"เจ้าสาวแกกลับญี่ปุ่นไปแล้ว
ไอ้โง่!!!"
"งั้นเหรอครับ
พ่อรู้ได้ไง"
"ฉันโทรไปหาแกโว๊ย
แล้วเจอนังนั้นรับสายอ่ะเด่ะ"
"งั้นปล่อยเขาไปเถอะ
ไม่แต่งเม่งแล้ว ดูเด่ะ
แทนที่จะตามหาผม
ดันกลับญี่ปุ่นไปเฉยเลย"
"เอางั้นเหรอ
งั้นเดียวพ่อกลับเลยแล้วกัน
ออกค่าเครื่องบินให้ด้วยนะ
hideto" (เล่นง่ายดีเนอะคุณพ่อ
^^;;;)
ว่าแล้วก็วางสายไปเลย
โดยที่hydeก็ยังไม่รู้จะเที่ยวที่นี่ยังไง
จำได้แค่'สวัสดี' กับ 'ขอบคุณ'
"เอาไงดีว่ะ
แต่ว่าง่วงแล้วไปหาที่นอนก่อนดีกว่า
อ๊ะแต่ว่าโทรไปหาเทตจังก่อนดีกว่า
เผื่อจะช่วยไรได้"
แล้วhydeก็โทรไปหาเทตสึทันที
"ฮัลโหล เทตสึพูดครับ"
ชายหนุ่มลุกจากที่นอนอย่างหัวเสีย
"เทตจัง ฉันเอง"
"haido เองเหรอ มีไร"
"นายรู้จักใครในเมืองไทยที่จะช่วยนำทางให้ฉันได้ไหมห่ะ
ฉันหลงทางอยู่ในเมืองไทยเนี่ย"
"ไม่รู้โว๊ย!!!!
ไปหาเอาเองเหอะ
แค่นี้นะ
คาโอริจังรออยู่"(เทตจังลุกจากที่นอน
มีคาโอริจังรออยู่
หมายความว่า????????)
"เทตจัง !!!! เดี๋ยวดิ!!!"
hyde ยังไม่ทันได้พูดอะไร
ก็ถูกเทตสึวางสายไปก่อน
"เวร
คราวนี้ตูจะหาใครช่วยได้ว่ะเนี่ย"
hydeด่าเพื่อนผู้ไม่ยอมช่วยเหลืออะไรเขาเลย
ถึงแม้ว่าเขากำลังลำบากอยู่ก็ตาม.....