ลมบ้าหมูวู่หวิวลิ่วลิ่วหมุน หอบซังมุ่นม่วนหล้ากลางฟ้าใส พัดกระเจิงเริงทุ่งฟุ้งไปไกล เพื่อเร่งให้ร้อนแล้งเต็มแหล่งดิน ๐๐๐๐๐ ดอกชงโคสีม่วงก่อนร่วงหล่น บานอยู่บนกิ่งก้านตามฐานถิ่น แล้วดอกก็ร่วงไปปลิดใบบิน ซบซุกสิ้นความงามตามกิ่งใบ ๐๐๐๐๐ บานบุรีสีม่วงดอกร่วงแล้ว แต่ดอกแก้วยังอยู่ดูไสว ดอกยี่หุบหรุบหล่นเกลื่อนกล่นไป ดอกบานไม่รู้โรย...ก็โรยรา ๐๐๐๐๐ ดอกชะบาแดงเหลืองดูเฟื่องสวน ดอกลำดวนเหลืองขาวพราวคุณค่า ดอกซ่อนกลิ่นสีขาวพร่างพราวตา ดอกดาหลาสีแดงดูแฝงมนต์ ! ๐๐๐๐๐ หมายเหตุ : แต่ละบท จบความหมายในวรรคนั้น ๆ แต่ร้อยคำให้รับสัมผัสกันไปทุกบท จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 04/04/2006 00:25 |
ดอกชวนชมสีแดงแซมแฝงฝัน ดอกอัญชันสีม่วงไม่ร่วงหล่น ดอกดาวเรืองเฟื่องไปในมณฑล ดอกอุบลชูช่ออรชร ดอกต้อยติ่งม่วงขาวพร่างพราวจ้า ดอกเฟื่องฟ้าแดงขาวก็ร้าวร่อน ดอกมะเฟืองสีม่วงห่วงอาทร ดอกพุดซ้อนสีขาวโน้มน้าวใจ ผกากรองมองดีดอกสีม่วง บานชื่นพวงมาลีสีขาวใส เล็บมือนางสีแดงแฝงขาวไป บานเย็นให้สีแดงแฝงมงคล กุหลาบเหลืองเรืองรองมองเพียงนิด เอามือปลิดดอกได้ไม่เคยบ่น กุหลาบขาวพราวตาอ่าอำพล ก็มีคนเด็ดดอกมาบอกกัน จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 08/04/2006 18:09 |
<
ทั้งวันนี้ วันนั้น หรือวันไหน เป็นวันที่ดวงใจไม่ห่างเหิน ขอให้ความงดงามความเจริญ จงทูนเทินความดีทวีพร ๐๐๐ ไปแล้วอย่าไปลับจงกลับหลัง เพื่อความหวังที่ฝันในวันก่อน เพราะจะพบความหวังดังอาทร คลายความร้อนรุ่มใจให้กลับมา ๐๐๐ ณ ลานรักลานใจที่ได้สร้าง เราถากถางร่วมกันร่วมฟันฝ่า สานเส้นไหมใยรักปักอุรา เพราะเหตุว่าลานรักให้พักแรม ๐๐๐ ถักซิถักความฝันอันแสนสวย ช่วยซิช่วยกันถักรักเจิดแจ่ม เก็บซิเก็บความรักมาปักแซม แต้มซิแต้มอาลัยอย่าให้เลือน จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 09/05/2006 01:44 |
เพียงจุมพิตนิดหน่อยแล้วลอยฝัน เพียงเท่านั้นละเมอเพ้อถึงเพื่อน ฝันเคว้งคว้างกลางหาวหมายดาวเดือน ดูก็เหมือนเคว้งคว้างอยู่อย่างเดิม ๐๐๐ หากจะจูบซ้ำรอยหมายร้อยรัก จงตระหนักให้แน่ตั้งแต่เริ่ม หากจะจูบด้วยใจขอให้เจิม ด้วยการเพิ่มศรัทธาว่ารักจริง ๐๐๐ สร้างลานรักลานใจเอาไว้แล้ว เทิดทูนแก้วดวงใจให้สูงยิ่ง รินใจเอื้ออาทรฉะอ้อนอิง ให้เป็นมิ่งขวัญใจไปนานนาน ๐๐๐ วันแห่งความรักบานเต็มลานจิต เรามีสิทธิ์รักเพิ่มเสริมประสาน โอบความรักภักดีที่คลี่บาน ไว้กับลานใจรักสลักจินต์ ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 10/05/2006 19:40 |
- ถ้าใจร้อนอ้อนรักก็มักง่าย ถ้าใจร้ายอ้อนรักก็มักสิ้น ต้องรู้รักรู้ใจกันให้ชิน แล้วจะยินดีรักสลักใจ ๐๐๐ ใช้อุบายร้อยเล่ห์ทำเหหัน คนรู้ทันเหลี่ยมคูย่อมรู้ได้ หากใช้เหลี่ยมใช้คูคู่กันไป ไม่มีใครคบหาสมาคม ๐๐๐ อยากให้ชีวิตงามด้วยความพร้อม ก็จงหลอมความงามความเหมาะสม สิ่งใดที่ไม่งามอย่าตามชม หมั่นเพาะบ่มความพร้อมถนอมดี ๐๐๐ ถนอมใจไว้นิดอย่าคิดท้อ รอเถิดรอต่อไปในทุกที่ สงบใจไว้หน่อยคอยท่าที เพราะยังมีแสงพร่างกระจ่างใจ ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 11/05/2006 18:46 |
๐๐๐ ขออนุญาตที่ฝาก หลากถ้อยร้อยคำ บ่อย เหตุที่ฝาก เพราะว่าจะจากฟ้าอเมริกา กลับ ไปอยู่ฟ้าเมืองไทย วันที่ ๑๖ พ.ค. ๒๕๔๙ นี้ และกว่าจะติดตั้งคอมพิวเตอร์เพื่อมาเจอกัน บนสรวงแห่งห้วงหาวคงต้องหลายวัน ๐๐๐ รับดอกไม้โดยตรงอย่าส่งกลับ เมื่อยอมรับก็ต้องคิดตรองไตร่ ถ้าไม่รับไม่เห็นไม่เป็นไร วานอย่าได้ถามถึงความซึ้งทรวง ๐๐๐ โอบมะลิมาลัยที่ได้ซื้อ ประคองถือเอาไว้มิให้ร่วง เป็นของฝากจากใจมิใช่ลวง หวังมอบพวงมาลัยคล้องใจเธอ ๐๐๐ เอาไปเลยหัวใจที่ให้นั้น อย่าปิดกั้นฤดีที่เสนอ เป็นหัวใจให้จองคล้องบำเรอ รับนะเออ...รับไว้อย่าใจดำ ๐๐๐ ให้ของฝันของฝากไม่อยากได้ แล้วจะเอาอะไรให้งามขำ ให้หัวใจไม่เอาหน้าเง้าง้ำ พูดแต่คำ...ไม่เอา...และไม่เอา !ฯ ๐๐๐ ผมจะยังใช้อีเมล์ข้างล่างนี้ต่อไป หลังติดตั้ง คอมพิวเตอร์เสร็จเรียบร้อยแล้วที่เมืองไทย ๐๐๐ E-mail : vsansaniyavet@hotmail.com ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 12/05/2006 18:41 |
หนามคำคมจมใจอยู่ในอก จะหยิบยกออกไปให้ใครเขา เพราะหนามคำตำฉึกลึกไม่เบา จึงต้องเศร้าระทมตรมอุรา ๐๐๐ ไม้เรียวใจใส่ถ้อยไว้คอยเฆี่ยน หากไม่เปลี่ยนใจนี้ให้มีค่า จะจับเฆี่ยนให้ยับไปกับตา เฆี่ยนด้วยถ้อยภาษาที่จ้าใจ ๐๐๐ จะห้ามใจห้ามปากยากจะห้าม เพราะว่าปรามใจปากยากใช่ไหม ? ใจและปากมากเรื่องเฟื่องคราวใด มักจะไร้ความงามและความดี ๐๐๐ เมื่อใจเธอหนีหายไปหลายหน เธอจะทนอยู่ได้อย่างไรนี่ บอกฉันหน่อยได้ไหมใจเธอนี้ ว่าใจมีอะไรทำให้ตรม ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 13/05/2006 19:11 |
เธอเอื้อมจับกุหลาบมาทาบแก้ม ถูกหนามแหลมแทงให้จำใจข่ม เอานิ้วปัดซัดหนามไม่คร้ามคม หนามแหลมจมนิ้วงามคร้ามไปนาน ๐๐๐ มีรักแท้แม้ครั้งก็ยังยาก เพราะใจจากใจไปทำให้พล่าน เหตุว่าใจทำใจให้ร้าวราน จึงสะท้านสะทกใจวกวน ๐๐๐ แม้จะซบซุกทรวงเหนี่ยวหน่วงขวัญ ร่ำรำพันภักดีสักกี่หน ก็อย่าหวังฝังห่วงดวงกมล เพื่อดาลดลให้ขวัญสัมพันธ์แด ๐๐๐ ถ้าเธอคิดไม่ซื่อถือว่าเล่น ถ้าเธอเร้นหลบไปถือไม่แน่ ถ้าเธอร่ำโหยหาถือว่าแพ้ ถ้าเธอแค่ลองใจถือไม่งาม ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 14/05/2006 17:12 |
หอบมาพะเรอแล้วดอกแก้วขาว คิดถึงคราวเธอหมองเคยมองข้าม ไม่ยอมรับดอกแก้วที่แวววาม รับแล้วก็อย่าหยามความขาวนวล ๐๐๐ เห็นไหมช่อมะกอกดอกกระถิน มีทุกถิ่นทั่วไปตามไร่สวน หมู่แมลงแฝงชมตามสมควร เกสรด่วนร่วงโรยโปรยตามลม ๐๐๐ ดอกไม้งามยามนี้ล้วนสีสวย กลับมาป่วยเปราะบางอย่างขื่นขม ภมรร้างห่างไปไม่ชื่นชม คนจะดมดอมให้ก็ไม่มี ๐๐๐ สงสารกลีบดอกไม้ที่รายล้อม ภมรตอมจนสิ้นแล้วบินหนี เพราะดอกกลีบลีบไปไม่ใยดี เป็นอย่างนี้เรื่อยไปไม่ต่างกัน ๐๐๐ จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 15/05/2006 19:04 |
๐๐๐ ขออนุญาตมิตรรักนักลอนทางอินเตอร์เนต ฝาก หลากถ้อยร้อยคำ ไว้อีกครั้ง กลับถึง เมืองไทยแล้ว จะขอต่อให้จบ ขอให้ทุกท่าน จงโชคดีในโลกสรวงแห่งห้วงหาวโดยทั่วกัน ๐๐๐ ใจมันหนักหน่วงนักเกินพักเหงา...ใจจึงเศร้าจนใจต้องไหวหวั่น รอเพียงตาสบตาพาตื้นตัน...อาจมีวันคลายหน่วงจากดวงใจ ๐๐๐ จะกี่กอ...กี่กอ...จะขอปลูก...พันธุ์ไม้ถูกอย่างนี้มีที่ไหน จะเก็บดอกทุกดอกขอบอกไว้...จะมอบให้ทุกคนบนแผ่นดิน ๐๐๐ ดอกบานเย็นม่วงแดงแฝงขาวเหลือง...ยังรุ่งเรืองอยู่ได้ในทุกถิ่น ดอกบานเช้าเหลืองนวลชวนยลยิน...ยังไม่สิ้นแดนไทยไปอีกนาน ๐๐๐ บานบุรีสีม่วงดอกร่วงหล่น...มีมือคนรองรับจับอีกด้าน ชูดอกบานบุรีสีม่วงบาน...สุขสำราญหทัยด้วยใจตน จาก : เวทิน ศันสนียเวทย์ - 16/05/2006 19:11 |