ΑΠΕΡΑΝΤΗ
ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
Εκεί που
οι μεθυσμένοι ψιθυρίζουν
τραγούδια
της αγάπης, του χαμού
εκεί που
οι νεκροί στριφογυρίζουν
στον ύπνο
τους και κλαίνε που και που.
Εκεί που
η αγάπη έχει τελειώσει
και σιγοσβύνουν
των χαμένων οι λυγμοί
εκεί που
το κορμί σου έχουν στοιχειώσει
τουρίστες
της ζωής σου θλιβεροί.
Μέσα στα
μπάρ που αυτοκτονούνε οι θαμώνες
μέσα στην
πιο καλή μας μουσική
στους σκοτεινούς
της νιότης μας χειμώνες
μέσα στα
έγκατα της γης.
Παντού θα
με ζητάς και θα με ψαχνεις
μα εγώ
θα κρύβομαι βουβός για πάντα εκεί
εκεί μέσα
στα μάτια σου που αστράφτει
μια απέραντη
θλιμμένη Ανταρκτική.
|