ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ

Μια νύχτα θα ταξιδέψω για πάντα. Θ' αγκαλιάσω με τα
χέρια την πόλη και θα πνιγώ στη δίνη των χρωματιστών
νερών

Θα' ναι μια νάρκωση ή ο θανατος, δεν ξέρω τι να πω. Μέσα στα δάκρυα δεν θα καταλαβαίνω πια γιατί το θέλησα
ούτε που αστόχησα. Οι αποσκευές μου θα παρασύρουν
το σώμα μέχρι τη θάλασσα, ως τους υφάλους,
έξω απ' τον παλιό σταθμό. Άμμος και ξερολιθιά

Σφυρίγματα των τρένων και ο κάμπος ολόγυρα και δε θα
μπορέσω να καταλάβω γιατί ήσουν και καταδότης
και συνεργός

Μες στη νεροσυρμή δε θα σε ξαναδώ ποτέ. Μια νύχτα θα
αγαπηθούμε για πάντα. Καθώς θάλασσα και ουρανός.

1