บทที่ ๑ ( ปราบมาร ด้วยทานบารมี )
พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่ใต้ต้นโพธิ์ พระยาวัสสวดีมาราธิราช ได้ขี่ช้างคิรีเมขล์ ยกทัพมารที่ดุร้ายมุ่งพจญข่มขู่พระโพธิสัตว์ แต่ด้วยบุญบารมีของพระโพธิสัตว์ทำให้ พระแม่ธรณีปรากฎกายขึ้นบิดมวยผม เกิดน้ำท่วมใหญ่พัดพากองทัพมารแตกพ่ายไป |
คำสวด
๏ พาหุํ สหสฺสมภินิมฺมิตสาวุธนฺตํ คฺรีเมขลฺ อุทิตโฆรสเสนมารํ ทานาทิธมฺมวิธินา ชิตวา มุนินโท ตนฺเตชสา ภวตุ เต ชยมงฺคลานิ
|
คำแปล
๏ ปางเมื่อพญามารนิรมิตแขนถืออาวุธครบตั้งพันแขน ขับขี่ช้างคิริเมขละสะพรึบพร้อมด้วยพลเสนามาร โห่ร้องก้องกึกพิลึกสพึงกลัวเข้ามาประจัญ พระจอมมุนีทรงใช้วิธีทางธรรมคือทรงเสี่ยงพระบารมี มีทานเป็นต้น เข้าผจญได้ชัยชนะ ด้วยเดชแห่งองค์พระผู้พิชิตมารนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน |