ปีที่ 2 ฉบับที่ 587 วันอาทิตย์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2542 ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ปีขาล
ดูอุเบกขา - สัจจะ หลวงพี่ "พะยอม" ท่าทีต่อวัดพระธรรมกาย |
กราบนมัสการท่าน เจ้าคุณพระพิศาล หรือหลวงพี่พยอม กัลยาโณ แห่งวัดสวนแก้ว อีกครั้งหนึ่ง
ไม่ใช่เรื่องอื่นใดนอกจากจะทวงถามสัจจะวาจา ที่ท่านได้แสดงธรรมโปรดญาติโยม ที่ไปปฏิบัติธรรมที่วัดสวนแก้ว เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน
อันเป็นความรู้สึกไม่สู้จะดีนัก สำหรับพุทธศาสนิกชนที่สะดับตรับฟัง
หลวงพี่พยอมท้าทาย ผู้มีจิตศรัทธามุ่งหน้าเข้าวัดปฏิบัติ ร่ำเรียนวิชชาธรรมกาย ณ วัดพระธรรมกายโดยเฉพาะการบวชอุบาสกแก้ว เนื่องในวโรกาสมหามงคล เฉลิมฉลองในหลวง พระชนมายุครบ 6 รอบ 72 พรรษา ว่า หากวันที่ 29-31 มกราคมนี้ มีญาติธรรม ร่วมบวชอุบาสกแก้ว เกิน 5,000 ท่านจะสละจีวร ลาสิกขาให้รู้แล้วรู้รอดไป
แต่ศรัทธาที่ตั้งมั่นแล้วย่อมไม่มีข้อกังขา คับข้องใจสงสัยอีกต่อไป เย็นวันเสาร์ที่ 30 มกราคม ภาพสาธุชนกว่า 1 แสนคน ทั้งลูกเล็กเด็กแดง คนชราภาพ ต่างมุ่งหน้ามายัง วัดพระธรรมกาย เพื่อบวชอุบาสกแก้ว ถวายในหลวงของเรา ไม่มีการเกณฑ์จัดฉาก แม้ฝนจะตกฟ้าจะร้องก็ตาม
ผมไม่ทราบความมุ่งหวังของหลวงพี่พยอม ที่มีต่อวัดพระธรรมกาย และไม่ต้องการอยากจะรู้ธรรมะใดใด จากท่าน มนุษย์กิเลสหนาอย่างผม หากอยากจะผ่อนคลาย ด้วยเสียงหัวเราะ ก็ไม่คิดใช้วัด หรือพระภิกษุเป็นสมณะ อยากขำขันฮาตึง ก็ท่องราตรี ดูโก๊ะตี๋ หรือนายเหลือเฟือ ขำกว่าท่านพยอมเทศน์ เป็นไหนๆ
พระพุทธศาสนาเป็นของสูง เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผู้ใดไม่รู้แจ้ง แต่อวดรู้ ต้องรับโทษทัณฑ์ ตกนรกอเวจี ธรรมะคือธรรมชาติ เป็นของเย็น ไม่สมควรจาบจ้วง จะด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการ หรือเหตุผลอันใด ก็ไม่เหมาะสม ด้วยประการทั้งปวง
ที่พูดมาก็มิได้บังอาจถามหา สัจจะ จากท่านด้วยเข้าใจว่า ท่านคงกล่าวไป ด้วยความไม่สำรวม ในความเป็น สมมติสงฆ์ และยืนยันว่า ผมไม่มีกิเลสอารมณ์ อาฆาตพยาบาท หรือคิดกดดัน ให้ท่านรักษาสัจจะวาจา
เพราะไม่รู้ว่าจะหาสัจจะใดจากหลวงพี่พยอมได้?
เมื่อครั้งที่พระลูกวัดปากน้ำออกทีวี. กล่าวหาโจมตี เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ในทางเสียๆ หายๆ หลวงพี่พยอมอีกนั้นแหละ ที่ส่งเสียง เป็นกองเชียร์ ให้พระทั้งสองรูป พูดเปิดโปงวัดพระธรรมกาย
โดยหลวงพี่พยอมเอง ก็ไม่ได้ศึกษาประวัติพระทั้งสอง มีความเป็นมาอย่างไร มีข้อวัตรปฏิบัติอย่างไร เคยดื้อดึงพระผู้ใหญ่กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ท่านก็ส่งแรงเชียร์ ฝากสื่อมวลชนไปยัง พระทั้งสอง และว่า หากถูก อัปเปหิ ออกจากวัด หลวงพี่พยอมจะรับเข้าวัดสวนแก้ว
คำพูดของท่านศักดิ์สิทธิ์ ดังตาเห็น พระอดิศักดิ์ ถูกขับออกจากวัดจริงๆ ในเวลาต่อมา
พระอดิศักดิ์ เดินทางมายังวัดสวนแก้ว เพื่อพบกับหลวงพี่พยอม เหตุการณ์ครั้งนั้น สร้างความหนักใจ ให้กับพระคุณเจ้า หลวงพี่พยอม เหลือคณานับ โดยวัดสวนแก้ว เปิดประตูให้พระอดิศักดิ์ จำวัดได้ 1-2 คืน ท่านพยอมอ้างว่า ไม่ต้องการขัดใจ กับพระผู้ใหญ่
ผมไม่อยากมองท่าน เป็นพระสร้างภาพเหมือนกับนักการเมืองที่พูดจาอ่อนหวาน แต่ข้างใน
และก็ไม่อยากคิดว่า ท่านตกเป็นเครื่องมือ ของสื่อมวลชน บางกลุ่ม ที่เบื้องหลัง อ้าแขนรับเงิน จากลัทธิข้ามชาติ
ผมอยากเตือนหลวงพี่พยอมอีกครั้ง อย่าสับสนในความเป็นพุทธ และหน้าที่ของความเป็นพระ แค่ วิชชาธรรมกาย ที่ปรากฏอยู่ใน พระไตรปิฎก ท่านเคยศึกษา ปฏิบัติหรือยัง ผมก็ไม่อาจทราบได้
บุคคลควรพิจารณาตัวเองก่อนเป็นสำคัญ แม้ข้าวปลาอาหาร น้ำบริสุทธิ์ ที่ญาติโยม นำมาถวาย ก่อนที่ภิกษุสงฆ์จะฉัน ก็ต้องพิจารณา ปฏิสังขาโย เราฉันเพื่ออยู่บำเพ็ญเพียร เผากองกิเลสน้อยใหญ่ เพื่อให้รู้แจ้งเห็นจริง มิฉะนั้น ข้าวปลาอาหารบริสุทธิ์ทั้งหลาย ที่ฉันไป ก็ไม่ต่างอะไรไปจาก ถ่านไฟร้อนแดง