|
หนังสือ "ประวัติพระบุญนาคเที่ยวกรรมฐาน" ลงวันที่ ๑๖ เดือน ๙ ขึ้น ๙ ค่ำ วันจันทร์ พ.ศ. ๒๔๘๐ เผอิญมี พระเดชพระคุณท่านเจ้าจอมมารดาทับทิม ที่วังกรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช พร้อมด้วยคุณนายอ้นและโยมเข็ม ขอประวัติการณ์ความเป็นมาแล้วของอาตมาภาพในเวลาหนึ่งโมงเช้า ๗ นาฬิกา ก่อนรับบิณฑบาต อยู่ ณ ที่ตำหนักในวังนั้น ก่อนพระเดชพระคุณจะบัญชาให้เขียนประวัติความเป็นมาของอาตมาภาพ ในเวลา ๙ ทุ่มวันนั้น (ตี ๓) ส่วนอาตมาภาพกลับมาจากเดินจงกรม ในลานพระเจดีย์แล้วมาเข้าที่นั่งสมาธิในห้องได้รับปุพนิมิต เห็นบุรุษแก่คนหนึ่ง มาประกาศชื่อของตนว่าโยมนี้มีชื่อว่าอะสะกรรมบุรุษ แล้วห้างกระแทะเทียมโค (ขี่เกวียนเทียมโค) แล้วว่านิมนต์พระผู้เป็นเจ้าขึ้นนั่ง ครั้งเมื่ออาตมาภาพ นั่งเสร็จแล้วปรากฏว่า ณ ที่ทั้งปวงเกิดเป็นห้วงน้ำทั้งหมด บุรุษนั้น ก็ขับกระแทะเทียมโคนำพาข้ามน้ำนั้นไป พอพ้นฝั่ง บุรุษแก่คนนั้นแสดงตน เป็นผู้มีฤทธิ์ เกิดแสงสว่างรอบตัวแล้วสั่งอาตมาภาพว่า จงระวังกิจที่จะทำ ในวันต่อไป กลัวจะเป็นภัยแก่ท่าน ดังนี้ พอรุ่งเช้ามาเป็นเวลาย่ำรุ่ง ๓๐ นาที ก็ออกบิณฑบาต ครั้นไปถึงตำหนัก ที่พักของพระเดชพระคุณเป็นเวลาหนึ่งโมงเช้า พอนั่งลงประมาณสัก ๕ นาที พระเดชพระคุณท่านก็บัญชาขอให้เขียนประวัติการณ์ความเป็นมาของอาตมาภาพ ตั้งแต่ยังรุ่นเยาว์ ครั้งแต่เป็นสามเณรเล็ก ๆ จนกระทั่งออกเที่ยวธุดงค์ กรรมฐานมาจนบัดนี้ ในประวัติความเป็นมาของอาตมาภาพมีคนขอ ๒ ครั้งมาแล้ว แต่ยังมิได้ เขียนให้สักคน ครั้งที่ ๑ ขุนอาจ กำนันอำเภอหยาดฟ้า ครั้งที่ ๒ ขุนประเทือง อุปราชเจ้าเมืองคำทอง แขวงดินแดนฝรั่งเศส ก็มิได้เขียนให้ บัดนี้เป็นครั้งที่ ๓ ซึ่งพระเดชพระคุณบัญชาขอประวัติความเป็นมาแห่งอาตมาภาพ อาตมาภาพ จำต้องลิขิตเขียนเรียนมาเพื่อพระเดชพระคุณทราบตั้งแต่ต้นจนอวสาน ในประวัติการณ์แห่งอาตมาภาพ ดังรายละเอียดเรียนมาในสมุดเล่มนี้
พระบุญนาค โฆโส
|
- มารดาพาไปทำบุญวันเกิดที่วัด - ไปอยู่วัด - บรรพชา - ลาอาจารย์เข้าป่าเที่ยวกรรมฐาน - เดินธุดงค์เข้าในป่าดงพงไพร - ช้างกระทืบกลด - ลิงมานอนบนตัก - ลงนั่งริมบึงให้เสือกิน - เดินเข้าไปให้เสือกิน
[ ๒ ]
[ ๓ ]
[ ๔ ]
[ ๕ ]
|
หมายเหตุผู้จัดทำ
หนังสือเล่มนี้ พระ 'สัจจธรรมภิกขุ' ได้จัดพิมพ์เป็นไฟล์เอาไว้ เพื่อให้นำมา เก็บเป็นหนังสืออิเล็คโทรนิคส์ไว้บนอินเทอร์เน็ต เพื่อประโยชน์ใน ทางธรรมในวงกว้างแก่ผู้สนใจปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ที่สุดใน สังสารวัฏนี้ กล่าวคือ ปาฏิหาริย์ทางปัญญา ปาฏิหาริย์ที่ประกอบ ไปด้วยปัญญาและความเพียร วิริยะ อุตสาหะ ปาฏิหาริย์แห่งการ ตั้งใจมั่น ตั้งจิต ตั้งเข็มทิศที่แน่วแน่ของพระบุญนาค โฆโส ที่มุ่ง กระทำกายวาจาและใจให้พ้นจากข้าศึกคือกิเลส เดินตามทางเส้น ตรงลัดสั้นที่ตัดตรงไปสู่การออกจากทุกข์ โดยไม่ใส่ใจแวะเวียน หรือนำพาต่อสิ่งอื่นใด อันมิใช่เส้นทางที่ตรง ลัดสั้นที่สุด ที่พระพุทธองค์ทรงกล่าวไว้ว่า คือ 'สติปัฏฐานสี่' เลย ต้นฉบับของพระ 'สัจจธรรมภิกขุ' มีเพียงเท่าที่ใส่ไว้ ๕ ส่วนนี้ ส่วนหลังจากตอนที่ ๕ ที่มีอยู่ จนถึงตอนจบยังขาดหายไป ยังมิสามารถหาต้นฉบับได้ หากท่านผู้ใดมีหนังสืออยู่ในมือ หรือทราบว่าพอจะหาหนังสือนี้ได้จากไหนบ้าง หากจะกรุณาอนุเคราะห์แจ้งมาทาง easydharma โดยอีเมล์มาที่ deedi_deedi@email.com หรือแจ้งเป็นกระทู้ไว้ในบอร์ด ed เพื่อทาง easydharma (ed) จะสามารถติดต่อขอยืมมาทำสำเนามาจัดพิมพ์ลงใส่ ไว้ด้วยกัน ณ ที่นี้ ให้บริบูรณ์ จะเป็นพระคุณยิ่ง
ผู้จัดทำโฮมเพจ easydharma
|
มุมมองของผู้จัดทำ ed ต่อหนังสือเล่มนี้
ปาฏิหาริย์นั้น หากเป็นเรื่องที่ข้องด้วยโลก ข้องด้วยกิเลส
ทั้งปวง พระพุทธองค์ก็ไม่ทรงสรรเสริญ เพราะเหตุว่า ไม่ใช่
ทางแห่งความรู้ คือ รู้โลก รู้ทุกข์ รู้กิเลส รู้ออกจากทุกข์
ดังจะขอคัดคำนิยามจากพจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับ
ประมวลศัพท์ โดย พระธรรมปิฎก มาดังนี้
ใน ๓ อย่างนี้ ข้อสุดท้ายดีเยี่ยมเป็นประเสริฐ
หนังสือ 'เที่ยวกรรมฐาน' โดย พระบุญนาค โฆโส นี้
เป็นหนังสือที่เต็มไปด้วยปาฏิหาริย์ แต่เป็นปาฏิหาริย์
ทางธรรม ปาฏิหาริย์ทางปัญญา ของผู้มีจิตมุ่งมั่นแน่วแน่
ของผู้ทราบความต้องการของตน มุ่งแผ้วถางทาง
สู่การพ้นทุกข์มานาน แนวคิด วิธีคิดของท่านและ
การดำเนินมุ่งไปสู่หนทางนี้ของท่าน จึงเต็มเปี่ยม
ไปด้วยปัญญาอันมุ่งสู่การหลุดพ้น อันน่าศึกษา
น่าพิจารณาตามยิ่งนัก
พระบุญนาคฯ อยากออกบวชตั้งแต่อายุได้เพียง ๖ ขวบ
และในหนังสือนี้ ท่านออกธุดงค์ทำความเพียร เพื่อความหลุดพ้น
จากกิเลส ตัณหา อุปาทาน ตั้งแต่ยังเป็นสามเณร
ในระหว่างการเดินธุดงค์ มีอุปสรรคทั้งภายในและภายนอก
ที่พระบุญนาคต้องเผชิญหรือประสบอยู่มากมาย อาทิ ความกลัว
(กลัวผี กลัวเสือ) ความไม่เข้าใจจากผู้คนในรายทางที่ท่านต้อง
ผ่าน ฯลฯ
ทุกครั้ง พระบุญนาคใช้ปัญญา พิจารณาธรรม วิเคราะห์เหตุการณ์
และแก้ไขสถานการณ์ เพื่อไม่ให้ตนต้องตกอยู่ในกับดักของกิเลส
หรือปัญหาเหล่านี้
ทั้งการใคร่ครวญวิเคราะห์กับตนเองและการสอนธรรมให้ธรรม
กับผู้คนที่ท่านต้องผ่านพบไม่แง่ใดก็แง่หนึ่ง แสดงให้เห็นถึงผู้ที่
เจริญไปด้วยปัญญา ใช้ปัญญาสอนตนสอนท่าน(คือผู้อื่น
อย่างตรงประเด็นและคมยิ่งทางปัญญา)
ธรรมะในหนังสือเล่มนี้ เป็นธรรมะปฏิบัติ เป็นตัวอย่างเส้นทางแห่งปัญญา
นับเป็นปาฏิหาริย์ทางปัญญาอันพระบุญนาคใช้สอนตนและ
ยังได้สอนผู้ที่ได้มีโอกาสได้พบกับท่าน ฟังธรรมหรือเห็นการ
แสดงธรรมไม่ว่าทางวาจาหรือการกระทำตนให้ประจักษ์ของท่าน
ทั้งหมดนี้ ล้วนชวนขบคิดให้เกิดปัญญายิ่งๆ และยังให้แนวทางแก่ผู้มุ่งปฏิบัติ
มุ่งสำรวจตัวเอง พยายามสำรวมกาย-วาจา-ใจ เพื่อการลด-ละ-
เพื่อการทุเลาเบาบางจากกิเลส เพื่อการไม่ข้องด้วยหมู่คณะ
และสุดท้ายเพื่อมุ่งรู้จักกิเลสและออกจากกิเลส-ตัณหา-อุปาทาน
อันเป็นต้นเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวง
|