การต่อภาพจิ๊กซอว์(Jigsaw) ถือเป็นเกมที่สนุกสนาน และมีผู้นิยมเล่นไม่น้อย ความท้าทายของเกมก็คือ ความสามารถในการพิจารณา เลือกชิ้นจิ๊กซอว์มาต่อให้ได้ภาพที่ต้องการ ยิ่งภาพมีสีสรรและลวดลายซับซ้อน ประกอบกับความละเอียดของชิ้นจิ๊กซอว์ เพิ่มขึ้นเท่าไร ความท้าทายก็มากขึ้นเท่านั้น และผลสำเร็จของเกมก็คือ ภาพที่งดงามสมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นความภูมิใจของผู้เล่น
หากเราพิจารณาให้ดี ภาพที่เกิดขึ้นจากการต่อจิ๊กซอว์ก็เปรียบได้กับ ภาพแห่งความรู้ความเข้าใจ ที่จะเกิดขึ้นกับผู้เรียนหลังผ่านกระบวนการเรียนรู้ ไม่ว่าจะเป็นวิชาใดก็ตาม หรืออีกนัยหนึ่งก็คือองค์ความรู้ที่เกิดขึ้นเมื่อกระบวนการเรียนการสอนผ่านพ้นไป ดังนั้นการต่อจิ๊กซอว์ก็เปรียบได้กับกระบวนการเรียนรู้ ที่ต้องอาศัยความตั้งใจ ความมานะพยายาม ความร่วมมือ เชาว์ปัญญา และทักษะ ในการปะติดปะต่อและบูรณาการความรู้หลากหลาย ที่กระจัดกระจายให้สำเร็จเป็นภาพองค์ความรู้ที่ต้องการ โดยเฉพาะในการสอนที่ถือผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ครูมีหน้าที่สำคัญยิ่งในการโน้มนำและเร่งเร้าผู้เรียน ให้มาร่วมกันต่อภาพจิ๊กซอว์แห่งความรู้นี้ โดยการสร้างบรรยากาศแห่งความอยากรู้ ความร่วมมือ ความกระตือรือร้น และความสนุกสนานให้เกิดขึ้น แล้วนำพาผู้เรียนไปสู่การรวบรวมความรู้อันกระจัดกระจายเหล่านั้นมาไว้ด้วยกัน และเพื่อให้กระบวนการเรียนรู้ที่ผ่านมาบรรลุเป้าหมาย ครูต้องเป็นผู้นำผู้เรียนไปสู่การสรุป เพื่อให้ความรู้ที่รวบรวมมาได้ก่อเกิดเป็นภาพความเข้าใจที่สอดคล้องกับจุดประสงค์ของการสอน ไม่ว่าครูจะใช้รูปแบบการสอนใด วิธีสอนแบบไหน แต่ท้ายที่สุดครูต้องเป็นผู้วางจิ๊กซอว์ตัวสุดท้ายเสมอ...
สมบูรณ์ แซ่เจ็ง
12 มกราคม 2549
|