Australie - Het verslag
Datum:
Vrijdag 13 Oktober
Eindelijk heb dan echt besloten. Ik ga naar Australie. Ik met de organisatie Travel Active. Gewoon de goedkoopste route naar Australie kosten 2599,-. Dus ik bel die organisatie krijg je zo'n lekker persoonlijke computer aan de lijn; toets dan 1 als..toets 1. Goed ik druk 10x de 1 in en uiteindelijk krijg ik Maikel Jackson aan de lijn met dat walvissen nummer van hem. Sorry daar zit ik niet op te wachten. Dus ik stuur een mail naar travel active. Een uur later krijg ik een vriendelijke jongedame aan de lijn. Nee kan alle vluchten voor dit jaar zitten vol bla bla bla....
Goed, ehm, ja, ok.
Maar je nog wel weg met route 2 op 20 november.
Goed route 1 was niet meer mogelijk, dan maar voor 300,- meer met route 2. Hopelijk kan dat nog steeds. Weer geprobeerd te bellen en deze keer was Maikel Jackson zo aardig om mij door te verbinden met een vriendelijke jongedame.... heb je even een moment dan vraag ik mijn collega....Walvissen nummer....tututututututu. Had Maikel gewoon de hoorn erop gegooid. Ik weer bellen weer dezelfde vriendelijke jongedame nu nog vriendelijker...sorry... ging niet helemaal goed. Ah maakt niet uit, joh vanavond bij mij thuis maak jij alles goed.....Ja route 2 is nog wel mogelijk snel reageren, aanmeldingsformulier opsturen, faxen sneller.
Dus ik naar Bart-Jan toe om die zooi te faxen. Vervolgens keer ik naar huis om te wachten naast de brievenbus.
Dinsdag 17 Oktober
Mooie brievenbus...
Woensdag 18 Oktober
Ik wordt wakker naast de brievenbus. Nog niets, nou ja dan maar koffie zetten. Ik kom terug met mijn kopje koffie bij de brievenbus. En wat denk je.... Ja hoor! Een aanmeldingsformulier. Of ik me even officiel wil anmelden bij Travel active.Nou is goed; dus voor de tweede keer meld ik me aan. Dat wordt weer overnachten naast de brievenbus.
Donderdag 19 Oktober
Ach...Een ontstoken oog...
Vrijdag 20 Oktober
Jahoor. Weer post voor Daan. Ik mag mee met route 2.(rijmt) Met het geweldig handboek van travel active, wat eruit ziet als een verslag over mijn cavia, door Joost Maassen, groep 8, vijf oktober 1989. Maar goed het gaat om de inhoud, zei ik ook atijd tegen mijn leraar. Ik sla de eerste bladzijde open. Ja hoor zoals het hoort bij het eerste verslag in de brugklas, geen inhoudsopgave. Wat me wel meeviel was dat de pagina's genummerd waren. Ok zei het dat de nummering begint bij bladzijde 28 en vervolgens afteld naar bladzijde 1 en daarna vrolijk verder gaat met bladzijde 29. Na een tijdje begreep ik eindelijk hoe het totaal verkeer in elkaar gezette handboek werkte.
Toen kon ik aan het werk. Eerst naar opa en oma gegaan om uit te leggen dat Australie echt leuk is. Toen naar de dokter (dokter? ja dokter) voor een gezondheidsverklaring. Na ja die kon niet gegeven worden.(ok gewoon niet om het feit omdat de dokter met pauze was) Maar na 1 uur kon ik de verklaring ophalen. Toen naar de bank om het geld van de spaarrekening naar de lopende rekening over te maken.(ik werd overigens geholpen door een zeer vriedelijke jongedame.)
En als laaste moest ik Bart-Jan ook nog eens bellen. Want er waren geruchten over Backfire! in Zwolle. Daar moesten maar weer heen. Nu ja Bart wist alleen dat Pepijn reed. Nu ja dan Pepijn maar lastig vallen, ook al was ie bij Eva. Ok we gaan dus al om 17.30h weg. Dus vroeg eten. En wie mag er de aardappels schillen?
Ok. Ik moet toegeven dat Length of Time wel de moeite waard was om te bezoeken en uiteraard was Backfire! ook weer geweldig.
Zaterdag 21 Oktober
Goed al die formulieren moesten maar eens ingevuld worden. Hmm..., Minimaal acht weken van te voren, ok ....hmmm maar in ieder geval acht weken voor vertrek....hmmm Goed ik geloof dat deze papieren meer gericht zijn op mensen die wel kunnen plannen. Maar ja Ik heb nu eenmaal te bevestiging gekregen dat ik kon gaan, dus moeten ze ook niet zeuren, wannneer het een en ander wat later komt dan acht weken van te voren.
Aanvraag voor visum, uw visum kan geweigerd worden wanneer u in aanraking met de politie bent geweest. Oh........... Nee natuurlijk niet, nog nooit een bekeuring gehad.
Ik moet zeggen (van mijn media adviseur) dat de zaterdagavond ook weer eens gezellig was. Gigant danst was weer op en top.
Vandaag is de grote de dag. Met mijn vader op weg naar Den Haag, op naar de Australische Ambassade. Gezellig op maandagochtend ergens in het westen op tijd moeten komen. Ik moet zeggen dat ik sommige delen van de berm uitermate goed heb kunnen bestuderen en dat we op tijd in Den Haag waren, verder wil ik liever niets over de heenreis kwijt.
Goed mijn vader wist metaan waar de straat was, want dat is nog een van de weinige buurten van Nederland waar je gratis kan parkeren. (Sommige mensen houden alles bij) En toevallig had hij zijn auto daar de vorige keer ook geparkeerd. (komt hij ooit in Den Haag dan?) Maar goed de straat hadden we in een keer gevonden. Alleen het gebouw zelf hadden ze voor ons ingepakt in een groen doek. Wel aardig maar niet handig. Scheelt benzine wanneer het gebouw gewoon duidelijk is aangegeven.
En helaas ook geen vriendelijke jongedame achter de balie, maar een sjagarijnige man die duidelijk liet merken dat ik niet de eerste was die hij hielp aan een visum. Goed hij accepteerde mijn bankafschrift met daarop 2000,- gulden te weinig en een bewijs van overboeking, dus daar was ik al lang blij mee.
Tussen 11 en 11.30 konden we het visum ophalen. Dus konden we premier Kok bewonderen die zijn collega uit Litouwen ontving. Een leuke ervaring ( ik zal deze uitdrukking nog vaak gaan gebruiken dus oefen ik alvast). En jahoor ik heb mijn visum dus nu mag ik officieel Australie enteren.
Ondertussen had Travel Active gebeld, (uiteraard een ...). Dus die belde ik terug. Een vriendelijke jongedame aan de andere kant verband mij door met een andere vriendelijke jongedame. Of ik even de vluchtgegevens wilde opsturen . Jahoor wilde ik wel. God vluchtgegevens, wanneer ik terug wil enzo...
Nu ja ik heb maar wat bedacht en gemaild. Voorlopig ziet mijn reis er dus zo uit:
Dinsdag 24 Oktober
Zo de verzekring maar eens doorgefaxed. Ach ja altijd leuk om te weten dat je nabestaanden veel geld voor je ontvangen.Weer eens betalen
Ach wat leuk weer een rekening van 25,- gulden. Daar irriteer ik me wel een beetje aan, van die kleine onverwachte bedragen zoals deze. De belasting in Australie is omhoog gegaan en daarom hebben wij extra kosten van 25,- , graag zo spoedig mogelijk overmaken Nu ja moet dan maar. Maar vanavond naar de bioscoop. Reindeer Games. wel leuk.Vrijdag 27 Oktober
Ha post voor dhr D Oudbier. Oh of ik even het ticket wil betalen, maar natuurlijk. Ik betaal nog niet genoeg. Verder heb ik een namenlijst gekregen, ik ben niet eens de jongste, nee ik ben de op een na jongste. Ach wat leuk er is zelfs iemand tien jaar ouder dan ik. En zelfs twee mensen uit Twello. Totaal gaan we met een groep van 28 mensen. Vertrek om 19.15 van Schiphol. Voor meer info zie Vluchtschema.
En wat nog wel het meest geweldige is aan deze post, is het naaigerei hoesje. Ik krijg van travel active een leuk klein lief hoesje met daarin een veiligheidsspeld (als ik terug kom in Nederland mag jij die wel hebben, Linda ) een spel allemaal kleurtjes, vier knoopjes een nagelknipding (daar heb je toch tanden voor) een schaar van drie bij drie centimeter van plastic en een pincet. Nou hier hou ik van dit soort cadeautjes. Je betaald duizenden guldens en krijgt daarvoor geweldige spulletjes. Ik zit vol verwachting te wachten op het travel active t-shirt.
Maandag 30 Oktober
Vandaag ben ik naar het GGD ben geweest. Voor Australië heb je geen inenting nodig, maar voor Thailand en Bali was ik helemaal zeker. Vandaar dat ik maar eens moest gaan informeren bij het GGD.Vrijdag was ik er ook al door stromende regen doorheen gefietst. Maar ja zoals je al kunt raden is de GGD iedere werkdag geopend behalve op vrijdag. Nu op maandag er weer heen, samen met mamma met de auto. Komen we daar om vijf over twaalf, natuurlijk pauze tussen twaalf en een. Dus wij om een uur daar opnieuw heen. Sinds 11 september 2000 worden vaccinaties niet meer gedaan door de GGD. Tussen 8.30 en 11.30 kun je naar het ziekenhuis. Dus helaas vandaag geen mogelijkheid meer om informatie krijgen, dan morgen maar.
Dinsdag 31 Oktober
Vandaag naar het ziekenhuis gebeld. Of ik inentingen nodig had. Jawel. Voor Thailand niet, maar voor Bali wel. Hepetitus A of zoiets. Nou ja zal. Dus heb ik gelijk maar een afspraak gemaakt om vrijdag me en eens lekker te laten injecteren. Ik verheug me er nu al op. Zo'n knappe zuster in een wit pak die mij probeert te troostenVrijdag 03 November
Nou die knappe zuster viel behoorlijk mee. Viel eigelijk zelfs heel erg tegen. Maar ja ik geloof dat ze haar werk goed deed. Mag ook wel voor 105.- gulden. Maar ja ik ben nu twaalf maanden tegen geelzucht beschermt. En als ik volgend jaar weer ga, ben ik voor 15 jaar klaar.
Nu kan ik dus veilig de tropen in. Als ik trouwens de verhalen mocht geloven, kon ik mijn tanden nog niet eens poetsen, zo erg vervuild was het water daar. Ik mocht geen rauwkost eten, want dan zou ik het leidingwater binnenkrijgen.
Ik vraag me af hoe de bevolking daar kan overleven. Zij verkopen dus rauwkost en tandenborstels, maar niemand die er gebruik van maakt. Of zijn wij, westerse mensen, dan zoveel zwakker dan de arme bewoners van Indonesië. Wij die altijd gezond eten, op ieder ingrediënt letten van een product. Zouden wij te zwak zijn voor dat water? Blijkbaar wel.
Zondag 05 November
Zoals al eerder genoemd had ik al een lijst gekregen met de mensen met wie ik in het vliegtuig zit. Nou blijkbaar was ik niet de enige die die lijst had gekregen. Want ik kreeg een mailtje van Maurice. Hij ging ook de 20e weg. Nou gezellig. Hij had mijn email adres gevonden in het gastenboek van David's underground.
Donderdag 09 November
Ik bedacht me opeens dat het wel handig is om ook eens daadwerkelijk inkopen te doen. Zo'n checklist is natuurlijk wel handig, maar het is wel de bedoeling dat alle vakjes zijn aangevinkt, wanneer ik maandag vertrek.
Vandaar dat ik met een briefje in de zak naar Arnhem ben geweest samen met Maartje en m'n moeder.
En zie er zijn spullen bij gekomen. Zoals een geweldige korte broek en niet te vergeten een toilet tas. Tjonge zeg, ik heb nooit geweten dat er zo veel lelijke toilettassen bestonden. Nou dat weet ik nu dan. Het is wel leuk om de verbaasde gezichten van de verkoopsters te zien. Huh een zwembroek? Ja want ik ga naar....bla bla bla. Oh wat leuk zeg dat zou ik ook wel willen. En als de verkoopster er leuk uit ziet, zeg nou waarom ga je niet mee? Ja eh, familie, vriend(weten we dat ook weer), werk(in een kledingzaak?) Nou ja helaas. En het leuke is iedereen kent ook iemand die ook gaat of is geweest. Kom ik bij de bakker(Broer), waar ik in geen jaren geweest was. Zegt de lopende glimlach "Kan ik je helpen, Daan?" Eh ja een brood. "Oh en wat doe je nu" Nou ja ik doe helemaal niets... Australië En ik dreun het standaard verhaal op. "Oh wat leuk de vriendin van mijn achterneef die weggelopen is en nu in Den Haag woont heeft een zus en die heeft het ook gedaan. (Ik denk die is geen maagd meer) Maar ze was ook naar Australie geweest. En dat was heel leuk geweest" Goh...leuk.Zaterdag 11 November
Omdat ik toch een behoorlijke tijd weg ga. Moet ik toch even afscheid nemen. Eerst wilde ik een enorm afscheidsfeest gaan geven, maar eigelijk had ik daar helemaal geen zin in. Mensen die eens in de drie weken ziet. Gratis bier geven vind ik niet iets voor een afscheidsfeest.Vandaar dat ik niet al te veel mensen had uitgenodigd. Maar al met al was het best gezellig. Het begon met koffie en werd een echt beschaafd grote mensen feest. Zelfs de muziek was volwassen. Mark Knopfler, Fun Lovin' Criminals en het hoogte punt Chris Isaak. Door Ardi hoogst persoonlijk meegenomen.
Jurrian, zal ik niet meer vergeten, dankzij het boekje van Youp van 't Hek. Was wel leuk om te horen hoe het met hem ging. Bijvoorbeeld zijn ontgroening. Ok sorry ik zal niet verder vertellen. Beetje lullig voor hem. Omdat hier gedetailleerd te gaan vertellen.
Uiteindelijk bleven we om een uur of twee met een klein groepje over: Sandrijn, Linda, Alexander en mijn moeder. Ook al probeerden Sandrijn en Alex zich in te houden, konden ze het toch niet laten even een paar bottem teksten op te noemen. Omdat mijn moeder het zo zielig vond voor Alexander, dat ie helemaal alleen naar Twello moest terug fietsen hebben we hem even met de auto gebracht.
Dinsdag 14 November
Van Bart-Jan (zijn moeder, die ik toevallig eerder sprak dan dat ik zijn mailtje las ) hoorde ik dat Karien(samen met Boki) ook naar Thailand ging. Naar Bangkok bleek nog wel. Boki had dit plan al langer en vorige week besloot Karien ook naar Thailand te gaan. Dus daarom belde ik Karien op om maar eens verblijf adressen uit te wisselen. Want Karien gaat aanstaande vrijdag al. Het adres van Karien is :
bangkok international youth hostel
th Phitsanulok 25/2
email: karien_de_haan@hotmail.com
Dus nu moeten we allebei de kaart van Bangkok maar eens bestuderen en kijken of we wat kunnen afspreken.
Arjan en Hedwig hebben vandaag officieel afscheid genomen. Omdat ze het weekend niet thuis zijn. Het was heel emotioneel. David werd er helemaal ziek van en moest ervan huilen.Woensdag 16 November
Laatste boeken terug gebracht naar de bibliotheek. En warempel ik wordt nog steeds herkent daar. Ik heb waarschijnlijk een diepe indruk daar gemaakt. In die anderhalf jaar dat ik er heb gewerkt. Mijn ex-collega's stonden in de rij om mij homepage adres te kunnen bemachtiggen.(nou...) Maar het is wel leuk te merken dat ik nog steeds goed kan opscchieten met sommige ex collega's. Maar aan alle afscheid komt een eind. Dus ook aan mijn bezoek aan de bibliotheek. Maar toen ik bij de fiets kwam, was ik waarempel mijn fietssleutel kwijt. En ik weet nog precies wat ik toen dacht. Dat vergeet je niet gauw. "He waar is mijn fietssleutel nou?".Maar er schijnen toch ook nog aardige mensen te bestaan. Ik was mijn fiets vergeten op slot te zetten en twee stadswachten ware zo vriendelijk mijn fiets op slot te zetten en de sleutel bij de receptie af te geven. Dus toen kon ik van nog meer ex collega's afscheid nemen.
Zondag 19 November
Laatste dag hier in Nederland. Bij deze wil ik iedereen bedanken die mij nog een fijne reis heeft toegewenst. Ik was vrij laat wakker, maar des al niet te min was ik nu echt van plan mijn tas in te pakken. Helaas de familie Maathuis belde nog voor aankleden of het gelegen kwam. Natuurlijk wel. En jawel nog voor mijn ontbijt (13.00h) stonden ze hier op de stoep. Vier man sterk en ik stond daar, nog niets gegeten, net aangekleed maar vastmoedig besloten mijn gasten niet teleur te stellen. Ik geloof dat dat wel aardig gelukt is. En ik moet zeggen andersom ook. Ik heb 20 AUD van hen in een kangaroe gekregen, en later op de dag nog eens de cd van onze Mark.Nu ja het bleef niet bij deze vier mensen, al gauw stonden Elly en Opa en Oma ook al op de stoep. En daar bleef het niet bij. Lammy en Jan, Henk en Mies en zelfs Anneke en Henk.
Ook van heende en verre kwamen de mensen aangereisd. (ik heb heel even gedacht dat er een ster boven het huis blonk, maar dat was niet zo) Want uit Welsum en Wageningen kwamen mensen in grote getallen deze kant op.( Ria en Erik, Hetty en Marcel) Mensen heel erg bedankt voor de cadeau's die jullie hebben meegebracht. Ik denk dat de vliegreis zelfs nog te kort wordt op deze manier.
Alleen van het inpakken kwam deze dag niet veel meer
(Linda, Sandrijn en Alexander belde nog)Maandag 20 november
Vandaag is de grote dag van vertrek. Natuurlijk ben ik wel zenuwachtig. Ik heb vanaochtend toch maar mijn tas ingepakt.(eindelijk) En zometeen breng ik de schildpad uit logeren bij Bart-Jan. Zelfs nu wordt ik niet met rust gelaten. Lex belde net, en vanochtend is Ilona al langs geweest. Ook Joop is vanochtend nog even goedendag komen wensen. En Arjan nam ook nog even de moeit em bellenDinsdagavond
Hallo allemaal ik had aardig wat mailtjes die lees ik een andere keer wel. Karien ben ik misgelopen helaas, die heb ik net gemailed. Het is een leuke groep . Vliegen viel me ontzettend tegen. Voorla de kleine vlucht naar londen werd ik aardig misselijk de andere was alleen vervelend lang. Ik zat naast een jongen aaron , was zeer gezeliig kwam van northem island. Ik zal me prima hier vermaken het verkeer is echt idioot, iedereen gooit de auto ervoor. net in taxi geweest voor ongeveer drie gulden. Het hotel is zeer luxe. Morgen om 10 uur sightseeingZaterdag
Hallo Ik geloof dat mijn site het een beetje begeven heeft, maar om me maar aan te passen aan de cultuur hier "no worries" Dit is overigens het weinige engels wat ik zelf hier praat. Want zolang ik met mensen uit de groep ben (die mij overigens uiterst bevallen) praten we gewoon nederlands. Zoals vele misschien al weten heb ik een email appaaraat gekocht. www.pocketemail.com.au voor meer infoBankok was echt geweldig, een soort gevaar op de weg . Iedereen die doet maar wat. Als alleen al maar naar de weg kijkt stopppen er minimaal twee taxi s en een tjoek tjoek (driewiler met een mannetje erop) Het hotel was echt superdeluxe. De deur werd voor je opengehouden als je naar buiten ging en de tas mocht je niet eens zelf dragen. Wel leuk je stapt daar in een taxi rijdt een half uur rond en betaald vervolgens drie gulden voor twee personen. vervolgens loop je over een soort waterloopplein, met om de drie meter een hoerentent en met vijf mannetjes ervoor die vragen of je geen mooie vrouw wil...nou eh nee hoeft niet. En vervlogens lopen ze nog tien meter met je meee allemaal foto s laten zien.
Nu ben ik echter in sydney. IN coogeee beach. Echt super met palmbomen enzo. Ik blijf tot maandag in het hostel en trek dan naar het noorden om te surfen enzo. Ik hoorde van Betty dat de reis 13 uur is en ongeveer 55 dollar kost. Ik ga waarschijnlijk die reis maken met Betty en Frederique(die nu naast mij zit en helmaal niet aan mailen toe komt omdat er allemaal kakkerlakken op en onderde computer zit. Ik moet zeggen (vanwie?) dat ik er me prima mee vermaak. Nou jullie horen het allemaal wel.