Reisverslag Egypte-Israël


(De foto's zijn ''16-kleuren-gifjes'', ten eerste, opdat bijna iedereen ze op het scherm kan zien; ten tweede, omdat veelkleuren-foto's meer schijfruimte zouden innemen dan wij hebben.)


[Esperanto-versio preparata - sed rigardu jam la fotojn]
[wersja polska]


Reisverslag
Egypte - Israël


Van 10 januari tot en met 25 januari ging ik met een groep van 30 derde- en vierdejaars studenten en twee docenten van de faculteit Journalistiek & Communicatie op studiereis naar Egypte en Israël.
Doel van de reis was kennis te nemen van de cultuur en de journalistieke praktijk in deze twee landen. Je kunt op deze homepage meekijken in mijn foto album, vol herinneringen van een prachtige reis.

Na zo'n 4 1/2 uur vliegen vanaf Schiphol kwamen we aan in Cairo. Het was al laat in de avond, maar het was er bepaald niet uitgestorven. Dat kwam omdat net de islamitische vastenmaand, ramadan, was ingegaan. De winkels waren open en complete gezinnen liepen te flaneren langs de brede straten.
Ik moest even wennen aan de drukte van deze metropool. Het verkeer leek wel niet van deze wereld. Zonder claxon kom je nergens in Cairo, soms leek het alsof er een claxon-taal was ontwikkeld want iedere automobilist wist feilloos wat er werd bedoeld door de mede-weggebruikers.
Nadat we de kamers in ons hotel (Pension Roma) hadden verdeeld (ik deelde de kamer met Irma Vos en Rian Hoekstra), gingen we even de straat op. De plotselinge warme temperatuur, de nieuwe geluiden, geuren en kleuren, maakten van mij meteen een tevreden mens. Ik was in een ander en nog onbekend land en ik verheugde me al op alle nieuwe indrukken die ik de komende dagen zou opdoen.

Foto 1:
In Cairo hebben we van alles gezien. De schatten uit de grafkamer van Toetanchamon, de bazaar, de metro, het Koptisch- museum. Hoogtepunt van het bezoek aan Cairo waren toch wel de piramides van Giza en de Sfinx. Toen ik voor het eerst in de verte de contouren van de piramides zag, [foto] was ik enorm onder de indruk. Wat een perfectie. Toen we eenmaal aan waren gekomen, werd de groep helemaal stil. Dit waren ze dan en dat moest blijkbaar even verwerkt worden. Als snel werden we wakker geschud door de vele kamelendrijvers.

Foto 2:
Deze kameel was er een van vele in Giza. De drijvers deden er alles aan om ons een ritje te verkopen. Ik wilde liever lopen en genieten van het uitzicht. Deze foto is genomen toen ik samen met een paar anderen aan het uitrusten was. We zaten op de rand van de middelste piramide.

Foto 3:
Hier roken we waterpijp (shishja). We hadden al snel onze stamkroeg gevonden, een theehuis met een brede steeg ingericht als terras. Op de foto zie je Jochanan Westra en Martijn Tamboer die genieten van hun shishja met appeltjessmaak.

Foto 4:
Dit is een koptische monnik. We hebben, op ongeveer twee uur rijden van Cairo, de kloosters Bishoj en Baramisu [foto] -gelegen bij de oase Waidi Nartrum-, bezocht.

Foto 5:
Dit is een blik op Cairo, gezien vanaf de Citadel. Dat is een heuvel waar onder andere de Mohammed Ali Moskee staat: van binnen een van de mooiste gebouwen die ik ooit gezien heb.

Foto 6:
De trappiramide van Saqqara. Grappig, vanwege de vorm en imposant door de afmetingen. Vlakbij was een archeologische opgraving die we ook bezocht hebben, daar wordt al zo'n twintig jaar gegraven door Nederlanders.

Foto 7:
Na vijf dagen Cairo trokken we naar de Sinaï. Onze eerste standplaats was het St.Catherina klooster. Twee bergen verder van het klooster ligt de berg van Mozes (Djebel Musa). Daar zou Mozes de tien geboden hebben gekregen. In het klooster zelf groeide het brandende-braambos van Mozes en was ook de put van Rebecca.
Na een barre tocht in het donker bereikte ik net na zonsopgang de top van de Djebel Musa. Het was daarboven koud [foto] en glad. Hier en daar lag ook nog sneeuw. Toen het licht werd zag ik pas waar ik al die tijd had gelopen en genoot ik van het prachtige Sinaï-gebergte. [foto]

Foto 8:
Voordat we verder reden naar Israël, hebben we twee dagen uitgerust in Nuweiba. Zo konden we de indrukken van Egypte verwerken en ons voorbereiden op ons bezoek aan Israël. Voor het verwerken van indrukken was geen tijd, er kwamen juist een heleboel nieuwe bij. Zo heb ik voor het eerst gesnorkeld. Een ongelofelijke ervaring. Het leek wel alsof ik midden in een onder-water- documentaire zat.
Hier, op de foto, zit ik met mij hutgenoten Irma en Rian te genieten van de zon.

Dit zijn een paar indrukken van mijn reisgenoten. Opgetekend in Nuweiba op 18 januari 1997.

"Dit is de reis van extremen. Alles hebben we gehad: zon, sneeuw, rust en complete chaos, vermoeiende bergbeklimmingen en luieren op het strand, stad en woestijn. Wat wil je nu nog meer? Top!" (Claudia Olthof)

"Hoe vertel ik alles thuis; al die indrukken zijn gewoon onbeschrijfelijk. Hoe leg je die prachtige koralen en vissen uit, hoe beschrijf je het constante lawaai en de chaos van Cairo. De foto's zullen voor zichzelf moeten spreken, kortom alles is groots!" (Nanda Damman)

"Van het land waar ze de taal van claxons spreken en de dode woestijn tot leven gebracht hebben, komen we terecht op een ander paradijs op aarde (ik heb het Jamaike genoemd). Nu naar Jeruzalem, maar eerst nog even snorkelen en naar de Dode Zee.
Zoveel verschillende werelden in deze ene. Ik voel me rijk..." (Maike van Pelt)

"Egypte verschaft mij genoegen. Vurig is mijn hoop die ik ten gehele op Israël vestig". (Marcus Visscher)

Foto 9:
Na een duik in de Dode Zee en een bezoek aan Massada, kwamen we aan in Jeruzalem. Daar bezochten we alle bezienswaardigheden en spraken we met journalisten uit Nederland en met Israëlische studenten. Heel bijzonder vond ik de [foto] Bar Mitswa vieringen bij de klaagmuur en ons bezoek aan het Oriënt House.

Foto 10:
Hebron bezocht ik samen met vier medestudenten. Dit was vlak na het sluiten van de overeenkomst tussen Arafat en Netanyahu. Er heerste een ontspannen sfeer en ik denk dat wij de eerste toeristen waren.

Foto 11:
Dit is een Israëlische soldaat in Hebron. Hij poseert voor een Amerikaanse fotograaf. Hij doet nu net alsof hij de Joodse kolonisten actief moet beschermen. Toen de foto's genomen waren liep hij echter weer normaal rond, en er was niets aan de hand.

Foto 12:
Bethlehem: Hier bezochten nu eens niet de kribbe van Jezus, maar lieten we ons rondleiden in een "vluchtelingenkamp", waar al 30 jaar palestijnen wonen. De meeste families wonen met meerdere generaties bijelkaar in een kleine ruimte. Werk krijgen is moeilijk en reizen is al helemaal niet mogelijk omdat ze daar geen vergunning voor krijgen.

Foto 13:
In Tel Aviv hebben we o.a. de school voor journalistiek, het radio station Galej Cahal, oud Jaffa en het Rabin plein bezocht.
Op deze foto zie je Maike van Pelt en Jochanan Westra. We verbaasden ons over de vele rinkelende mobiele telefoons. Toen we op dat terrasje zaten ging om de paar minuten iemands telefoon. Jochanan deed net alsof, en sprak met iemand via zijn fototoestel.

Foto 14:
De laatste dag met Amri en Tami Wandel naar het natuurpark "El Wedi" gegaan. Daar aan de Dode Zee hebben Maike, Jochanan en ik nog een dagje van de mooie en warme natuur kunnen genieten.

Foto 15:
We zagen heel veel leuke dieren; zoals klipdassen. Op deze foto zie je steenbokken.

Foto 16:
De laatste avond in Israël brachten we (Maike, Jochanan en Ik) door bij de familie Wandel in Makabim. Amri, Gila, Tali, Maja en Raneto spreken allemaal Esperanto.
Na een erg gezellige avond, was onze reis naar het Midden-Oosten alweer ten einde. Met tegenzin vertrokken we naar het vliegveld waar we de rest van de groep weer tegenkwamen.
Terug in Nederland wist niemand waar te beginnen met vertellen.

Silvia Pilger


silviapilger@geocities.com


 1