Εγώ δεν
έχω πανώ. Εγώ δεν έχω πομπό. Εγώ είμαι πανώ. Εγώ είμαι πομπός. Πομπός που
δεν πιάνεται εύκολα. Πανώ που δεν διακρίνεται εύκολα. Είμαι μάζα και είμαι
ένας- είμαι ένας κι είμαι μάζα. Σεις ίσως νοιώσετε. 'Γω δε θα νοιώσω λεύτερος
ποτέ. Λευτεριά είναι κι αυτή βόλεμα. Προς βόλεμα δε στέργω.
Κάποτε
θα με διαβάσεις ίσως, θ' ακούσεις τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις.
Αλλά δε θα' μαι πια εγώ. Θα' ναι αυτή η μάσκα που φορούν στους πεθαμένους.
Όσους τους χρησιμοποιούν μετά το θάνατό τους, όταν οι ίδιοι δεν υπάρχουν.
Όσο υπήρχα με φοβόσουν. Όσο υπήρχα δε με άντεχες. Δεν είχες καν τη δύναμη
να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά, άμα σου το ζητούσα. Θα προτιμούσα να
μη με διάβαζες ποτέ. Είναι καλύτερο ν' αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι
με τη φάτσα μου επάνω τυπωμένη. Κι ας σου φαίνόταν γελοίο. Κι ας μου φαινόταν
γελοίο.
Είμαι πάντα
πρόθυμος να δεχθώ μαθήματα.
Είμαι πάντα
ανοιχτός στο να δεχτώ μηνύματα
Είμαι πάντα
έτοιμος για να δεχτώ χτυπήματα
Είμαι πάντα
αυτό που ήμουν πάντα
Εγώ γεννήθηκα
στο κυπαρίσι.
Αν είσαι
η ροή που τρέχει
ή το σταμάτημα
του ήχου
χτύπα.
Αλλιώς
μην ενοχλήσεις.
Μην διαταράξεις
τη θεία αταραξία
του θνητού
όντος που εμμένει.
Εμείς είμαστε πλασμένοι για να
υποφέρουμε, είναι όμως γλυκός ο πόνος όταν ξέρεις πως διαφέρεις απ' τους
άλλους.
Απο το βιβλίο "Αναζητώντας Κροκανθρώπους",
εκδόσεις Ανέκδοτο.