ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ
Φέρτε μου κι άλλο φως, ανάψτε κι άλλους ήλιους
έτσι όπως βάφεται η θάλασσα και μας ακολουθεί
μέχρι τα μάτια σου που με ακολουθούν ακόμα
τα μάτια σου ανεβαίνουν εντός μου πλημμυρίζοντας
τον άλλο ουρανό
Δώστε μου κι άλλο φως, άσπρο, σκληρό, γιατί βραδιάζει
αργότερα, στη θάλασσα, στα μάτια σου, παντού
μες στον ψιθυρισμό του δάσους και στο δρόμο
καθώς μετεωρίζεσαι ίδιο πουλί θαλασσινό
γιατί μόνον εσύ ξανοίγεις και ρημάζεις δρόμους
Γυρίστε τους διακόπτες για άλλους ήλιους
γιατί νυχτώνει αργότερα και χάνεσαι, τελειώνει
σε λίγο η μουσική, γιατί το ξέρω, λύνονται
τόσο καθάρια εντός μου οι ουρανοί, που βλέπω
πως θάνατο μαρτυρικό απόψε σου ετοιμάζουν |
 |