พระศากยสิงห์

 

สถานที่ประดิษฐาน       พระระเบียง วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ราชวรวิหาร  กรุงเทพมหานคร    
พุทธลักษณะ                ศิลปะเชียงแสน  ปางมารวิชัย ขัดสมาธิเพชร

                                  ขนาด หน้าตัก กว้าง ๗๔ เซนติเมตร สูง ๑๕๓ เซนติเมตร

                                  วัสดุ สำริด

        วัดเบญจมบพิตรนอกจากจะเป็นวัดที่มีความงดงามในเชิงศิลป สถาปัตยกรรมเป็นเอกแล้ว  ยังเป็นแหล่งความรู้เกี่ยวกับพระพุทธรูปแบบอย่างต่างๆตามตำนาน  โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้รวบรวมอัญเชิญพระพุทธรูปต่างแบบต่างปาง มาจากทั้งใน และนอกประเทศมาประดิษฐานไว้ยังพระระเบียง เพื่อให้เป็นความรู้แก่ประชาชนทั่วไป

        หนึ่งในจำนวนพระพุทธรูป ๕๒ องค์ที่ประดิษฐานเรียงรายตามพระระเบียง คือ พระศากยสิงห์ (หรือบางแห่งเขียน พระสักยสิงห์)  ซึ่งเป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง เดิมประดิษฐานอยู่ที่วิหารธาตุหลวงเมืองเชียงแสน  เมื่อคราว โปรดฯให้เสาะหาพระพุทธรูปมาประดิษฐานยังวัดเบญขมบพิตรฯ พระครูมงคลวิจิตร (เปี่ยม) วัดจักรวรรดิราชาวาส  ซึ่งเป็นช่างหล่อพระฝีมือดีเป็นผู้ไปพบจึงอัญเชิญมาทางเรือ  ล่องตามแม่น้ำโขงเข้าแม่น้ำกกขึ้นบกที่เชียงรายแล้วหามข้ามเขามาพะเยา  แล้วเดินทางต่อ จนถึงกรุงเทพฯในเดือนกรกฎาคม ปี ๒๔๔๓

        พระศายกสิงห์จัดเป็นพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะอันงดงามอยู่ในลำดับต้นๆของ พระพุทธรูป ๕๒ องค์ในพระระเบียง ดังความในพระนิพนธ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในหนังสือพระพุทธรูปสำคัญว่า

        ...พระสักยสิงห์เป็นพระพุทธรูปโบราณ เดิมอยู่เมืองเชียงแสน  ครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้านทรงสร้างวัดเบญจมบพิตร ทรงพระราชดำริให้สร้างพระระเบียง  เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปฝีมือช่างต่างๆ จึงโปรดให้สืบหาพระพุทธรูปโบราณตามหัวเมืองได้พระพุทธรูปเชิญมาแต่หัวเมืองพายับหลายองค์ด้วยกัน  พระองค์นี้ทรงพระราชดำริว่าลักษณะงามยิ่งพระองค์หนึ่งจึงโปรดให้หล่อฐานเพิ่มขึ้นชั้นหนึ่ง ถวายพระนามว่า พระสักสิงห์  ได้โปรดฯให้แห่ไปประดิษฐานไว้ที่วัดเบญจมพิตร  มีงานสมโภชพร้อมกับพระพุทธนรสีหน้อยเมื่อ  พ.ศ. ๒๔๔๓


1